This entry was posted on niedziela, Październik 2nd, 2011 at 19:27 and is filed under trądzik różowaty. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.
Trądzik różowaty jest dziwną dolegliwością – występuje bardzo powszechnie, pojawia się u osób dojrzałych (bardzo często u kobiet w okresie okołomenopauzalnym), współistnieje z wieloma innymi chorobami, do jego nasilenia i powstawania przyczynia się wiele zjawisk, a chociaż choroba znana jest od wielu wielu lat, a medycyna radzi sobie coraz lepiej z opisywaniem mechanizmów różnych chorób prawdziwych przyczyn tej dolegliwości wciąż jeszcze nie znamy. Wskazuje się ich kilka, ale jaki dokładnie mechanizm odpowiada za pojawienie się trądziku wciąż jeszcze nie wiadomo. Dlatego też u osób, które cierpią na trądzik różowaty leczenie powinno być wyjątkowo dobrze dobrane do potrzeb tj. wszystkich współzależności pojawiających się w związku z tą chorobą w każdym indywidualnym przypadku.
W publikacjach na temat trądziku różowatego raczej nie wyjaśnia się przyczyn zaburzeń tego typu. Lekarze też niechętnie o tym mówią – widocznie trudno sformułować jasne wyjaśnienia. Wydaje się, że zaburzenia te tj. nieprawidłowe kurczenie się i rozszerzanie naczyń krwionośnych, mogą być uwarunkowane pozostałymi czynnikami, których występowanie łączy się z występowaniem trądziku. Zbyt wiele bodźców warunkuje je i dlatego tak trudno wskazać jedną, konkretną pierwotną przyczynę. Zaburzenia naczyniowo ruchowe objawiają się nadmierną skłonnością naczynek do kurczenia się i rozkurczania co w tzw. okresie prerosacea (tj. w czasie przed rozwinięciem się pełnoobjawowego trądziku) skutkuje nadmierną skłonnością do rumienienia się. U osób, u których z czasem może pojawić się pełnoobjawowy trądzik różowaty rumień pojawia się pod wpływem emocji (niekoniecznie skrajnych), pod wpływem czynników atmosferycznych, gorących i ostrych potraw, alkoholu. Już wtedy należy unikać czynników powodujących wystąpienie rumienia, aby nie doprowadzić do jego utrwalenia się bowiem kolejnym krokiem jest już pojawienie się charakterystycznych trądzikowych wyprysków. Z okresowym rumieniem łatwiej walczyć, z utrwalonym i z wypryskami – trudniej.
U osób, które cierpią na trądzik różowaty leczenie (i profilaktyka) powinno uwzględniać ewentualne problemy z trawieniem tj. nadkwasotą i niedokwasotą soku żołądkowego oraz konieczność pozbycia się helicobackter pyroli – bakterii, która niezmiernie często występuje w połączeniu z trądzikiem różowatym.
Mając to na uwadze łatwo stwierdzimy, że dieta nabiera jeszcze większego znaczenia, dobierając dietę uważnie można w jakimś stopniu (mniej lub bardziej satysfakcjonującym) wpłynąć na przebieg trądziku.
W trądziku ogromną rolę odgrywają również hormony – tu pojawia się podobna zależność jak w uwarunkowanym hormonalnie trądziku młodzieńczym tym niemniej obydwa rodzaje trądziku przebiegają inaczej pomimo pewnych pozornych podobieństw. Leczenie hormonalne i w tym przypadku przynosi niejednokrotnie bardzo dobre rezultaty. Szczególnie u kobiet.
U osób borykających się z trądzikiem czasem występują zakażenia innymi, niż helicobacter pyroli, drobnoustrojami. Leczenie trądziku wymaga więc również pozbycia się tych mikroorganizmów (a przynajmniej ograniczenia ich populacji).
No related posts.